Sytuacja po sobotnim ataku Stanów Zjednoczonych i Izraela na Iran oraz odwetowych atakach Iranu na amerykańskie bazy wojskowe w krajach Bliskiego Wschodu skomplikowała podróże wielu Europejczykom. Ludzie utknęli na lotniskach w różnych krajach azjatyckich, nawet tych niezwiązanych z konfliktem. Także wielu młodych ludzi, dla których podróże po świecie wydają się dziś rzeczą łatwą, musi zmierzyć się z faktem, że zdarzają się sytuacje kryzysowe, które ich przerastają.

Czytaj więcej »»

Tytuł niedokładnie określa obecny stan umysłu świata. To wyświechtany slogan, który w żaden sposób nie szokuje, nie prowokuje, nikogo nie motywuje do działania. A przecież, chcąc konkretniej określić poziom szaleństwa, powinienem skupić się na stanie emocjonalnym ludzi, na konkretnych postaciach. Posługując się określeniem „świat”, dopuszczam się daleko idącego uogólnienia, a może nawet obrażam Ziemię – Glob, Planetę – na której przyszło nam, ludziom, zamieszkać. Komu więc przypisać tytułowe szaleństwo, by nie wrzucać wszystkiego do jednego worka?

Czytaj więcej »»

Organizowanie konkursów, plebiscytów, rankingów i zestawień wszelkiej maści to jedno z typowych zjawisk naszych czasów. Żyjemy w świecie, w którym każdy wycinek rzeczywistości jest poddawany analizie. Porównujemy ludzi, towary i usługi. Sporządzamy listy najpiękniejszych plaży, najbardziej niezawodnych aut i prestiżowych uniwersytetów, a potem często bezkrytycznie w nie wierzymy.

Czytaj więcej »»

Rok 2026 szalenie potrzebuje prawdziwych bohaterów. Wydarzenia z ostatnich dni i tygodni aż się proszą, żeby poddać je rzetelnej, pozbawionej emocji analizie. A kto, jak nie… James Bond powinien się w to bawić? 

Czytaj więcej »»

Która dywizja pancerna walczyła pod Grunwaldem? – zapytał niemiecki profesor swojego polskiego kolegi, gdy ten napomknął o zbliżającej się rekonstrukcji bitwy z 15 lipca. Kiedy usłyszał, że chodzi o 1410 rok, a nie – jak sądził – o okres II wojny światowej, złapał się za głowę. – Naprawdę obchodzicie tak odległe rocznice?

Czytaj więcej »»

Spowszedniały nam informacje o kolejnych działaniach wojennych, wzajemnych oskarżeniach polityków, bałwochwalczych przemowach, pseudorozmowach pokojowych i planach na następne podboje sąsiednich państw. Znieczuliliśmy się. Czasami łapię się na tym, że chciałbym ograniczyć albo całkiem wyłączyć dostęp do świata. Czy można nacisnąć przycisk „pauza”? Mam wrażenie, że przywódcy stojący na czele tak zwanych mocarstw biorą udział w globalnym teleturnieju pod tytułem „Silniejszy bierze wszystko”.

Czytaj więcej »»

Jest taki dowcip Aloszy Awdiejewa, w którym spotyka się dwóch kolegów. – Co mam kupić żonie na urodziny? – pyta jeden. – Kup jej książkę – radzi drugi. Jakiś czas później spotykają się i pierwszy opowiada: – Kupiłem żonie książkę, jak radziłeś. Potem ona kupiła książkę mnie. Potem ja jej kolejną, ona mi kolejną itd. I tak ta spirala nienawiści się nakręca…

Czytaj więcej »»

I jak, pokłóciliście się Państwo przy wigilijnym stole? Albo chociaż przy rodzinnym kolędowaniu? Wszak to polska tradycja! 

Czytaj więcej »»

Prawdziwych mężczyzn poznaje się nie po tym, jak zaczynają, ale jak kończą. Ta maksyma, podniesiona kiedyś przez Leszka Millera, sprawdza się również w sporcie, gdzie granica między sukcesem a porażką jest bardzo cienka. 

Czytaj więcej »»

Zosiu, nie ma takiego słowa, jak „rbywa”! – powtarzam 11-letniej córce po raz czwarty, a ona po raz czwarty pokazuje mi ekran smartfona, gdzie sztuczna inteligencja (AI) oznajmiła, że słowo „rbywa” istnieje i – co więcej – jest dopuszczone w polskiej wersji gry Scrabble.

Czytaj więcej »»

To przerażające, okropne, straszne – słyszę od osób, które przeczytały nasz tekst o osobach ze Śląska Cieszyńskiego zamordowanych w ramach niemieckiej akcji T4 podczas II wojny światowej. Poruszenie budzi nie tylko bestialskie wyrafinowanie nazistowskiego systemu „likwidacji” chorych umysłowo osób, ale także fakt, że nigdy nie zostały one wliczone do żadnej oficjalnej kategorii ofiar nazizmu zarówno przez władze czechosłowackie, jak też – później – przez czeskie instytucje państwowe. 

Czytaj więcej »»

Nie umiem być obojętny wobec ludzkich tragedii, szczególnie tych, które rodzą się w cieniu konfliktów zbrojnych. Gdy czytam doniesienia światowych agencji o kolejnych atakach na domy, szpitale, osiedla, czuję ciężar bezradności. I choć można by sądzić, że zimowe, chłodne wieczory sprzyjają negatywnym emocjom, to z ręką na sercu — płakać mi się chce, gdy tzw. wielka polityka decyduje o tym, jak i gdzie ludzie powinni żyć, jakim językiem mają mówić, jakie wartości wyznawać. Męczy mnie bezradność wobec zła, które codziennie dotyka setki tysięcy ludzi na świecie.

Czytaj więcej »»