28 czerwca 1956 roku robotnicy poznańskich Zakładów Cegielskiego, wówczas Zakładów im. Stalina, podjęli strajk generalny i zorganizowali demonstrację uliczną, krwawo stłumioną przez milicję i wojsko. Życie straciło wówczas, według ustaleń wciąż trwającego śledztwa, 58 osób, a setki zostały ranne.

Niedzielne obchody 70. rocznicy zrywu rozpoczęły się o godz. 6.00 rano od złożenia wiązanek kwiatów przed bramą Fabryki Pojazdów Szynowych H. Cegielski, skąd w 1956 r. wyruszali strajkujący robotnicy. W uroczystości wzięli udział m.in. związkowcy, kombatanci, przedstawiciele władz centralnych i samorządowych oraz delegacje z różnych zakładów pracy.

Przewodniczący Związku Zawodowego NSZZ „Solidarność” w zakładach H. Cegielski – Fabryka Pojazdów Szynowych (FPS) Wojciech Antczak w swoim wystąpieniu zaznaczył, że 70 lat temu z bramy ówczesnych Zakładów Metalowych im. J. Stalina robotnicy wyszli „w niemym marszu po chleb, wolność i szacunek”.

– Komunistyczny reżim, który nazywał się władzą ludową, nie szanował robotników. Wprowadzał wyśrubowane normy pracy, obcinał wynagrodzenia. Panował wyzysk i bieda, która spowodowała, że robotnicy Cegielskiego wyszli zademonstrować swoje niezadowolenie – powiedział. Dodał, że do maszerujących zaczęli dołączać pracownicy kolejnych zakładów oraz mieszkańcy. – Zebrano ponad 100 tys. ludzi śpiewających pieśni patriotyczne i religijne, z transparentami „My chcemy chleba”, „Precz z wyzyskiem świata pracy”, „Chcemy wolnej Polski” – mówił związkowiec.

Podkreślił, że pierwsze strzały do demonstrantów służby bezpieczeństwa oddały około godz. 10.00. – Stłumiono demokratyczny protest. Do dziś nikt za to nie odpowiedział i nie został ukarany – podkreślił Antczak. – Czcijmy dziś pamięć poległych i represjonowanych, ofiar Czerwca 1956 roku. To oni obudzili w Polakach wielkie pragnienie wolności i suwerenności – podkreślił.

W obchodach weźmie po południu udział prezydent Karol Nawrocki oraz głowy państw kilku europejskich krajów.