Historia świątyni Śląskiego Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego Wyznania w Błędowicach, obecnie dzielnicy Hawierzowa, zaczęła pisać się krótko po wydaniu patentu tolerancyjnego przez cesarza Józefa II. W 1782 roku szlachta wraz z mieszkańcami podjęła się wspólnego dzieła – budowy własnej świątyni. Od tego momentu minęło już prawie 250 lat.

Wieluchowie to ród, który mieszkał w Sibicy co najmniej od XVI wieku. Już w urbarzu (spisie powinności) sporządzonym w latach 1576–1577 wśród posiadaczy gruntów w Sibicy został wymieniony Maciej (Maczek) Wieluch. Podstawowym źródłem do odtworzenia genealogii Wieluchów są księgi gruntowe Sibicy oraz metryki parafii rzymskokatolickiej pw. św. Marii Magdaleny w Cieszynie. 

Ostruszkowie to jeden z tych starych śląskich rodów, który już w XVII wieku był dość liczny. Nie ma szans, aby powiązać wszystkich Ostruszków z Księstwa Cieszyńskiego w jedno drzewo genealogiczne. Można się tylko domyślać, że mieli wspólnego przodka, który żył w XVI wieku lub wcześniej.

Genealogię rodu Koterzynów z terenu dzisiejszego Zaolzia można doprowadzić do XVII wieku. Wiadomo, że w 1679 roku w Niemieckiej Lutyni mieszkał Jerzy Koterzyna.

Niektórzy członkowie Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego ciągle czekają na swoich biografów. Jednym z nich do niedawna był Bolesław Włodek, nauczyciel w Szumbarku i Polskiej Ostrawie, polski działacz narodowy. Wprawdzie Bolesław Włodek pochodził z Galicji, ale jego żona przyszła na świat w Ligotce Kameralnej i za sprawą tego małżeństwa powinien pojawić się w drzewie genealogicznym niejednej zaolziańskiej rodziny.

To nie tylko próba rekapitulacji dotychczasowej wiedzy na temat okoliczności, które towarzyszyły niespodziewanym narodzinom Zaolzia w 1920 roku. To także zasób informacji i argumentów, które można wykorzystać w dyskusjach toczonych i przy stołach, i w gronie naukowym – stwierdził dr Marek P. Deszczyński o książce „Ewolucja problemu Śląska Zaolziańskiego w stosunkach polsko-czechosłowackich/czeskich na przestrzeni stulecia (1920–2020)” pod redakcją jego oraz dra hab. Dariusza Miszewskiego i dra Grzegorza Wnętrzaka.

Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie ma powód do dumy. Bardzo cenne eksponaty z jego zbiorów znalazły się pośród 100 najciekawszych zabytków archeologicznych w Polsce opisanych w jubileuszowym wydaniu wrocławskiego magazynu poświęconego archeologii.

Jednym z mało znanych świadectw konfliktu polsko-czechosłowackiego z dni 23-30 stycznia 1919 roku jest grób Pawła Cieślara (1869-27 marca 1919 r.) znajdujący się na cmentarzu komunalnym w Trzyńcu. Mogiła przypomina o wydarzeniach tzw. wojny ośmiodniowej, kiedy armia czechosłowacka wkroczyła na teren Zaolzia.

„Pochodził z dzisiejszej Małopolski, ale żyjąc kilkadziesiąt lat na naszym Śląsku, zżył się z nami, poznał nasze położenie i zawsze twardo i hardo, jako Polak, stawał w obronie naszych praw narodowych” – tak na łamach „Gazety Kresowej” opisywano Wojciecha Dziewońskiego, protoplastę karwińskiej linii rodu.

9 maja 1966 r. telewizja nadała pierwszy odcinek serialu „Czterej pancerni i pies”. Śpiewana w filmie przez Edmunda Fettinga piosenka „Deszcze niespokojnie potargały sad” stała się przebojem. Krytycy i historycy wytykali autorom nachalną propagandę i przekłamania, ale przez 60 lat serial miał powodzenie wśród widzów.

Muzeum Śląska Cieszyńskiego w Cieszynie ma powód do dumy. Bardzo cenne eksponaty z jego zbiorów znalazły się pośród 100 najciekawszych zabytków archeologicznych w Polsce opisanych w jubileuszowym wydaniu wrocławskiego magazynu poświęconego archeologii.

„Zachodnia część Dziećmorowic nazywa się Olmowiec. Największym swojego czasu siedlakiem w Dziećmorowicach był Olma. Chociaż grunt jego przeszedł już dawno na własność hrabiego Larysza, a zabudowania prawie zupełnie znikły, to jednak lud poprawnie w duchu języka polskiego nazywa tę posiadłość Olmowcem”.