Dzięki koniom, które notabene malował przez całe życie, Juliusz Kossak zyskał rozgłos jako utalentowany malarz. Stworzył w ten sposób podwaliny pod markę Kossak, która – posługując się językiem marketingowym – nadal dobrze się sprzedaje. Konie znalazły się później również na pracach jego syna Wojciecha i wnuka Jerzego. Do dziś zresztą obrazy batalistyczne z udziałem tych szlachetnych zwierząt zdobią kartki podręczników szkolnych do historii. Nic więc dziwnego, że Diana Pieczonka-Giec, kierowniczka Muzeum Zofii Kossak-Szatkowskiej w Górkach Wielkich, w którego zbiorach znajdują się m.in. dzieła utalentowanych plastycznie dziadka, wujka i kuzyna pisarki, nazwała swój wykład „Koń jaki jest, każdy widzi. O genezie fenomenu malarstwa Kossaków”. Przygotowała go z okazji 200. rocznicy urodzin nestora rodu, Juliusza Kossaka, i wygłosiła na majowym spotkaniu Cieszyńskiego Klubu Propozycji im. prof. Karola Polaka Miejscowego Koła PZKO Czeski Cieszyn-Centrum.

Utalentowani Kossakowie
Kossakowie to ród wyjątkowo obdarzony przez muzy. Kierowniczka jedynego w Polsce muzeum członka rodziny Kossaków przedstawiła tych najbardziej znanych. Wspomniała nie tylko Juliusza, Wojciecha i Jerzego, ale też córki Wojciecha, poetkę Marię Pawlikowską-Jasnorzewską i pisarkę Magdalenę Samozwaniec oraz jego siostrzenicę Zofię Kossak-Szatkowską, a także biolożkę Simonę Kossak, córkę Jerzego.
Chociaż Juliusz jako pierwszy ze wspomnianych mężczyzn wziął pędzel do ręki, to – jak zaznaczyła pre