Protoplastą śląskiej linii rodu był Stanisław Florian Broniowski. Urodził się 4 maja 1846 roku w Wieliczce jako syn Józefa, krawca, i Anny z domu Krupskiej. Ukończył wielicką Wyższą Szkołę Górniczą, pracował przez jakiś czas w Jaworznie, a w 1874 roku został nadsztygarem w kopalniach hrabiego Larischa – w związku z czym przeniósł się do Karwiny, gdzie mieszkał już do końca życia.
„Mając sposobność być w obu rewirach, zachodnim i wschodnim, przebył obie katastrofy kopalniane. Nie zważając na własne życie i obowiązki familijne bronił i ratował swoich robotników przez przebieg lat 26. Oprócz sumiennej swojej pracy ciężkiej, zajmował się również sprawami narodowemi” – pisała we wspomnieniu pośmiertnym „Gwiazdka Cieszyńska”.


Zmarł 12 maja 1900 roku. Pieniądze zebrane na wieniec dla zmarłego członkowie Czytelni Ludowej w Cieszynie przeznaczyli na polskie gimnazjum – dość często w ten sposób czczono pamięć osób zasłużonych dla polskości.
Żoną Stanisława Broniowskiego była Anna Kolber, córka Kacpra i Barbary z domu Najder. Pobrali się w 1870 roku w Wieliczce. Z tego małżeństwa pochodzili syn Władysław (ur. 1871) oraz urodzone już w Karwinie córki Anna (1875-1901), Emilia (1878-1879), Stanisława (ur. 1883) i Helena (ur. 1887). Nie udało mi się dotrzeć do metryk z Jaworzna, dlatego możliwe, że powyższą listę dzieci można jeszcze uzupełnić.

Burmistrz Jaworzna
Władysław Broniowski (ur. 1871) część dorosłego życia spędził na Śląsku Cieszyńskim. Był urzędnikiem górniczym (kasy brackiej) w Karwinie. Aktywnie działał w teatrze amatorskim w Czytelni Ludowej w Cieszynie. Później przeniósł się do Jaworzna. Prezesował tam miejscowemu „Sokołowi”. W lutym 1910 roku wybrano go burmistrzem. Urząd pełnił do przedwczesnej śmierci – zmarł w czerwcu 1912 roku w Krakowie. Jego następcą na urzędzie burmistrza Jaworzna został Franciszek Racek, młodszy brat inżyniera Celestyna Racka, który zginął w 1894 roku w czasie katastrofy górniczej w Karwinie.


Córki inżyniera z Karwiny
Jeśli chodzi o córki Stanisława Broniowskiego, to najmłodsze znalazły mężów w Galicji. Stanisława Broniowska (ur. 1883) poślubiła 11 lipca 1908 roku w Wieliczce Edwarda Kolasę, sztygara. Zmarła w 1925 roku. Została pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Wieliczce w grobie rodzinnym Kolasów. Z kolei Helena Broniowska (ur. 1887) wyszła za mąż 5 lutego 1910 roku również w Wieliczce za Franciszka Jaglarza.
Ze Śląskiem Cieszyńskim pozostała związana ich starsza siostra, Anna Broniowska (ur. 1875). Udzielała się w polskim teatrze amatorskim na scenie Czytelni Ludowej w Cieszynie. Poślubiła 4 września 1897 roku Maksymiliana Holczaka, nadsztygara. Zmarła przedwcześnie 23 października 1901 roku w Karwinie na skutek komplikacji poporodowych. „Biło w jej piersi wierne serce polskie” – napisała we wspomnieniu pośmiertnym „Gwiazdka Cieszyńska”. Jej synem był Jan Holczak (1901-1970), dyplomata.


Jak widać sama historia Broniowskich na Śląsku Cieszyńskim jest dość krótka, ale odegrali swoją rolę w dziejach regionu, dlatego aż chciałoby się nasycić poświęcony im artykuł dodatkowymi szczegółami. Zwłaszcza Władysław Broniowski, burmistrz Jaworzna, wydaje się osobą zasługującą na obszerniejszy biogram.
Michael Morys-Twarowski