Swoją karierę kolarską rozpoczął w wieku 17 lat w Oldrzychowicach. Później, kiedy rozpoczął pracę w Hucie Trzynieckiej, przeszedł do klubu Banik Trzyniec. W latach 1955–1957 reprezentował Duklę Czeski Krumlow, gdzie przez dwa lata odbywał służbę wojskową.

Jego coraz lepsze wyniki i osiągnięcia w zawodach nie umknęły uwadze trenerów czechosłowackiej kadry narodowej. Janek został powołany do szerokiej kadry narodowej, dzięki czemu miał możliwość uczestniczenia w zgrupowaniach wraz z najlepszymi kolarzami w Czechosłowacji. Kiedy nie przebywał na zgrupowaniu, jako członek kadry narodowej miał prawo do zaledwie 6 godzin tygodniowo zwolnienia z pracy, a jako posiadacz I klasy wyczynowej – do kolejnych 2 godzin tygodniowo.

W ciągu swojej ponaddwunastoletniej kariery uczestniczył w setkach wyścigów, a dziesiątki z nich ukończył jako zwycięzca. Największe sukcesy odnosił w latach 1957–1960, kiedy należał do ścisłej krajowej czołówki i aż do ostatniej chwili był jednym z głównych kandydatów do reprezentacji Czechosłowacji w Wyścigu Pokoju w 1958 roku.

Niestety, kontuzja spowodowana pechowym upadkiem pod koniec przygotowań do Wyścigu Pokoju wyeliminowała go ze startu w tych, niezwykle cenionych wówczas, zawodach. Z powodu kontuzji nie mógł wystąpić w wyścigach eliminacyjnych i musiał zadowolić się jedynie rolą rezerwowego.

Kiedy uświadomimy sobie, że w tamtych czasach kolarze musieli pokonywać ogromną liczbę kilometrów po wytrząsającym kości bruku, a do tego na rowerach, które z dzisiejszej perspektywy można uznać za historyczne, osiągane przez niego czasy wydają się wręcz niewiarygodne.

Dziś, po tylu latach, trudno jest przypomnieć sobie wszystkie jego sukcesy. Większość z nich niestety zniknęła już w zapomnieniu. Ci, którzy znają Janka, wiedzą jednak, że za każdym z tych sukcesów kryły się ogromny wysiłek, ból, wyrzeczenia i ciężka praca.

Janku, z okazji 90. urodzin życzymy Ci przede wszystkim zdrowia, siły i wielu kolejnych pięknych chwil. Niech wspomnienia z kolarskich tras pozostaną z Tobą na zawsze!

Przyjaciele