– W pierwszym tysiącleciu chrześcijaństwa Eucharystia była spożywana w trakcie mszy świętej, nie istniał natomiast odrębny kult Eucharystii. Eucharystii nie przechowywano, poza tą przeznaczoną do zaniesienia chorym, nie oddawano jej też czci poza zgromadzeniem eucharystycznym. Geneza święta Bożego Ciała sięga XIII wieku i była formą odpowiedzi Kościoła na pojawiające się wówczas nurty w teologii, które podkreślały symboliczną, a nie realną obecność Jezusa w Eucharystii (Berengariusz z Tours) – przypomina Katolicka Agencja Informacyjna (KAI).

Sobór Laterański (rok 1215) ogłosił dogmat, zgodnie z którym Chrystus obecny jest w Eucharystii rzeczywiście, a nie tylko symbolicznie. Jednak próby ustanowienia nowego święta budziły początkowo kontrowersje. Jako pierwszy wprowadził je w 1246 roku dla swojej diecezji biskup Liege (wówczas miasto należało do Świętego Cesarstwa Rzymskiego, dziś leży w Belgii) na podstawie widzeń zakonnicy bł. Julianny z Cornillon. Augustiance miał objawić się Jezus domagający się ustanowienia święta Eucharystii na czwartek po święcie Trójcy Przenajświętszej. Wkrótce jednak Juliannę zaczęto oskarżać o herezje, a święto przestano obchodzić.

W całym Kościele wprowadził Święto Bożego Ciała papież Urban IV na mocy bulli wydanej w 1264 roku. Stało się tak po cudzie eucharystycznym w Bolsenie (Włochy). Obchody jednak nie od razu rozpowszechniły się po całej Europie.

– W Polsce jako pierwszy wprowadził to święto bp Nankier w 1320 roku w diecezji krakowskiej, natomiast w Kościele unickim – synod zamojski w 1720 roku. W Kościele katolickim w Polsce pod koniec XIV wieku święto Bożego Ciała było obchodzone już we wszystkich diecezjach. Było ono zawsze zaliczane do świąt głównych – podaje KAI.