Data ta nie jest przypadkowa – nawiązuje do rocznicy podpisania paktu Ribbentrop-Mołotow w 1939 roku, który stał się bezpośrednim preludium do wybuchu II wojny światowej i brutalnego podziału Europy między dwa zbrodnicze reżimy.

Współczesna narracja europejska często próbuje marginalizować specyfikę wschodnioeuropejskich doświadczeń, wtłaczając historię w ramy poprawności politycznej. Europejski Dzień Pamięci przypomina jednak o milionach ofiar – tych, których ciała spoczęły w dołach śmierci w Katyniu czy w cieniu komór gazowych. To czas refleksji nad naturą zła, które wyrasta z odrzucenia chrześcijańskiego porządku i autorytetu Boga na rzecz totalitarnej kontroli nad człowiekiem. Zarówno narodowy socjalizm, jak i stalinizm, były próbami inżynierii społecznej, które traktowały narody jako surowiec do realizacji utopijnych, lecz krwawych projektów politycznych.

Pamięć o ofiarach wymaga szczerości, a nie wybiórczego traktowania historii. Nie możemy pozwolić, aby pamięć o totalitaryzmach stała się narzędziem do budowania nowych ideologicznych struktur, które dziś pod płaszczykiem postępu próbują ponownie ograniczać suwerenność narodów i niszczyć tradycyjne wartości. Prawdziwa lekcja płynąca z 23 sierpnia brzmi: silne narody, oparte na wierze i przywiązaniu do własnej ziemi, są jedyną skuteczną tamą dla każdej formy tyranii. Szanując pamięć o zamordowanych, musimy strzec niepodległości naszego państwa i cywilizacyjnego dziedzictwa, które stalinizm i nazizm pragnęły wymazać z mapy świata. Tylko naród świadomy swojej historii i tożsamości potrafi skutecznie przeciwstawić się współczesnym zakusom wrogich elit.