Kiedy ustaliła, że aż 98 proc. mieszkańców tego kraju mówi po rosyjsku, nie wahała się ani chwili dłużej. Z polecenia znajomej skontaktowała się z Polakiem mieszkającym od urodzenia w Gruzji, który organizuje wycieczki dla polskich grup. – To był strzał w dziesiątkę. Od momentu wylądowania naszego samolotu na lotnisku w Kutaisi wszystko było fantastycznie zorganizowane i o nic nie musieliśmy się martwić. Noclegi mieliśmy w 4-5-gwiazdkowych hotelach z basenami i jacuzzi. Mogliśmy liczyć na obfite śniadania i obiadokolacje oraz polskojęzycznego przewodnika – wymienia. Ponieważ razem z nauczycielką, też rusycystką Łucją Czudek udało im się pozyskać sponsora, wyjazd był dla wszystkich dostępny również pod względem ceny.

Można powiedzieć, że uczestnicy wycieczki zwiedzili Gruzję wzdłuż i wszerz. – Odwiedziliśmy wiele ciekawych miejsc. Pierwszą noc spędziliśmy w drugim co do wielkości mieście Kutaisi. Tam poznaliśmy prawdziwą Gruzję: postkomunistyczna architektura, w jednym miejscu bieda, a za rogiem sklep luksusowy, krowy przechadzające się po ulicy i bezpańskie psy błąkające się labiryntami miasta – relacjonują czwartoklasiści Mateo Rucki i Karolina Filipczyk. Niedaleko za granicami Kutaisi czekały na nich prawdziwe atrakcje – słynna Jaskinia Prometeusza czy kanion Martvili, gdzie uczniowie mogli spływać po rzece na pontonach.


– Drugi nocleg mieliśmy w klimatycznym górskim miasteczku Mestia, położonym na wysokości 1500 m n.p.m. Z trudem można opisać magię tego miejsca. Budzisz się otoczony niewiarygodnie fotogenicznymi wierzchołkami Kaukazu, wzdłuż których ciągnie się granica gruzińsko-rosyjska, albo po prostu spacerujesz na tej imponującej wysokości wśród charakterystycznych wież obronnych, które przypominają o dawnej historii i górskim duchu regionu Swanetii – dzieli się wrażeniami Mateo.

Ostatnim przystankiem, gdzie wycieczka spędziła kolejne dwie noce, było Batumi – turystyczne miasto wypoczynkowe położone na południu Gruzji, zaledwie 20 kilometrów od granicy z Turcją. – Nie bez powodu często nazywane jest gruzińskim Dubajem czy nawet gruzińskim Las Vegas – to dzięki drapaczom chmur czy kasynom, zaś dostęp Morza Czarnego jeszcze bardziej podkreśla jego klimat – przekonują czwartoklasiści.


Zarówno nauczycielki, jak i uczniowie są zgodni co do tego, że wyjazd do Gruzji był dla wszystkich niezapomnianym przeżyciem ze względu na krajobraz, kuchnię oraz ludzi, z którymi przyszło im się spotkać. Był też szansą na zastosowanie języka rosyjskiego w praktyce. Kto chciał sprawdzić, ba, rozwinąć swoje umiejętności, mógł to zrobić. – Na każdym kroku, w hotelu czy sklepie pytano nas, czy chcemy rozmawiać po angielsku czy po rosyjsku. Oczywiście, wybieraliśmy rosyjski – potwierdza Ilona Pindur.