W Mostach koło Jabłonkowa obchód rozpoczęli od Urzędu Gminy. Tam dzieci radośnie zaśpiewały:

Po złożeniu życzeń przez gości, jak i gospodarzy, wymieniono drobne upominki i słodycze, z goiczkiem udali się na plebanię, do biblioteki, do Centrum Informacyjnego Gotic, a także zwyczajowo do babci Marianki.

 

Natomiast w Łomnej Dolnej rozpoczęli od odwiedzin w Domu Opieki Społecznej. – Stamtąd goiczek wędruje do piekarni, potem idziemy do sklepu i kończymy na Urzędzie Gminy – mówiła „Głosowi” Małgorzata Przywara, jedna z nauczycielek.

Goiczek to gałąź świerku lub jodły, pięknie przystrojona kolorowymi wstążkami, wydmuszkami (malowanymi jajkami), a niekiedy także dzwoneczkiem na szczycie. Symbolizuje odrodzenie przyrody, wiosnę i radość ze Zmartwychwstania. Dawniej w tym zwyczaju brały udział głównie dorosłe dziewczęta i młode kobiety, dziś najczęściej małe dziewczynki.

Goiczarki chodzą od domu do domu, potrząsają gaiczkiem i śpiewają tradycyjną piosenkę „Goiczek zielony”. W zamian otrzymują słodycze, jajka, a niegdyś także drobne pieniądze lub produkty. Chociaż dziś chodzenie z goiczkiem nie jest już tak powszechne jak przed laty, wciąż jest kultywowane w wielu miejscowościach naszego regionu. To barwny, radosny element lokalnej kultury, który obok śmigusa-dyngusa tworzy niepowtarzalny klimat cieszyńskiej Wielkanocy.

Goiczek zielony to nie tylko dekoracja – to żywy symbol naszej tożsamości i szacunku dla tradycji przodków.