Post jest pojęciem religijnym, lecz w obecnych czasach często się pojawia jako synonim diety, która ma przynieść korzyści organizmowi. Widać te różnice?
– Oczywiście. Inne są powody, dla których ludzie poszczą ze względu na swoją wiarę, z innych powodów decydują się na post rozumiany jako pewien rodzaj diety. W religii chrześcijańskiej okres Wielkiego Postu przed Wielkanocą to stosunkowo długi okres, liczący czterdzieści dni. Lecz najbardziej surowy post mają muzułmanie podczas ramadanu, kiedy to od świtu do zachodu słońca nie jedzą ani nie piją, czy też Żydzi podczas wielkich dni postnych – wtedy nie jedzą ani nie piją ponad dobę. To już jest naprawdę ciężka próba tego, ile człowiek jest w stanie wytrzymać.

Skupmy się na poście jako alternatywnej diecie. Jak taki post wygląda w praktyce?
– Są różne wzorce. Pacjenci, którzy chcą schudnąć, lecz nie odpowiada im stosowanie się do diety opracowanej przez specjalistę żywieniowego i nieustanne ważenie się i liczenie kalorii, często stosują tak zwany post przerywany w stosunku 5:2 lub 4:3. Przez 4-5 dni w tygodniu nie ograniczają się w jedzeniu, przez 2-3 dni poszczą. Piją wtedy tylko wodę, herbatę, ewentualnie niesłodzoną kawę bez mleka. Ale to wcale nie jest łatwe, nie każdy to wytrzyma. Człowiekowi, który ma w zwyczaju jeść dużo, a nagle nie je nic, już pierwszego dnia postu może po paru godzinach „podskoczyć” krzywa glikemii wywołująca poczucie głodu.

Udaje się tym ludziom pozbyć kilogramów?
– Z naszych badań i praktycznych doświadczeń wynika, że jest pewien odsetek osób radzących sobie z tym mo