W tzw. żółtym budynku polskiej szkoły wydziałowej pierwszy dzwonek zabrzmiał 1 września 1930 roku. Co po 95 latach skrywają jego wnętrza, jak wygląda nauka i szkolna codzienność, można było zobaczyć w czasie uroczystej gali na krótkim filmie Jakuba Kędziora. Natomiast czego potrafią wspólnie dokonać uczniowie razem ze swoimi nauczycielami, pokazał spektakl „Wsiąść do pociągu (nie)byle jakiego”. Zabrał on publiczność – rodziców, byłych pracowników szkoły, wychowanków i zaproszonych gości – w magiczną podróż.

Dzięki połączeniu projekcji multimedialnej z grą aktorską na scenie, tańcami, śpiewem i muzyką uczestnicy przenieśli się w czasie do początkowego okresu, kiedy w górnosuskiej „wydziałówce” rozpoczynano dzień pieśnią nabożną „Kiedy ranne wstają zorze”, do czasów, kiedy niemiecki okupant zajął ten budynek, a następnie do 40-lecia, kiedy kształtowała ona dziecięce umysły w duchu socjalizmu. Przez lata 90. ub. wieku przynoszące szereg zmian w życiu szkoły, symboliczny pociąg przywiózł obecnych do współczesności, końca grudnia 2025 roku, kiedy w szkole stoją choinki i brzmią kolędy.

Autorką scenariusza była Grażyna Siwek, w głównych rolach wystąpili: Nina Pilch, Jakub Mrózek, Samuel Pawlas i Marcel Mynarz, tańce oraz układy gimnastyczne ilustrujące poszczególne wątki przedstawienia wykonały przedszkolaki, uczniowie pierwszego i drugiego stopnia oraz absolwentki szkoły, grała kapela szkolna S Band. To dla nich wszystkich były owacje na stojąco.

Historię szkoły przypomniała po spektaklu również dyrektorka, wracają do momentu, kiedy w 1923 roku zrodziła się myśl utworzenia polskiej szkoły wydziałowej, mającej dać dzieciom uczęszczającym do miejscowej szkoły ludowej możliwość kontynuowania nauki w swoim języku ojczystym. Dzieje polskiego szkolnictwa w Suchej Górnej zaczęły się bowiem pisać już w 1810 roku. – Dziś trochę brakuje mi słów, żeby wyrazić wszystko, co chciałabym o tej szkole powiedzieć. Ale przepełnia mnie jedno uczucie, które potrafię wyrazić i nazwać jednym słowem: duma. Jestem dumna z naszych uczniów, bo są najlepszym dowodem, że ta decyzja ich prapradziadków przed 95 laty miała sens. Ta szkoła przetrwała nie dlatego, że było łatwo, ale dlatego, że przez te wszystkie dekady komuś na niej zależało. Przetrwała dzięki wyborom wielu rodzin – przekonywała Monika Pláškowa, dziękując swoim poprzednikom dyrektorom, byłym i obecnym nauczycielom, rodzicom oraz gminie Sucha Górna, która „trwa w przekonaniu, że warto w tę szkołę inwestować i wierzyć w nią”.

Jubileuszu oraz wspaniałej gali gratulowali przedstawiciele Konsulatu Generalnego RP w Ostrawie, gminy, polskiej społeczności oraz okolicznych szkół z polskim językiem nauczania. – Chciałbym podziękować za wychowanie młodzieży w duchu tożsamości narodowej, za kultywowanie tradycji polskich. Ta szkoła ma coś w sobie, co przyciąga – powiedział konsul Stanisław Bogowski z Ostrawy, składając także obecnym życzenia „zdrowych, radosnych świąt Bożego Narodzenia i szczęśliwego Nowego Roku”.

Czwartkowy spektakl połączony z wystawą przybliżającą na zdjęciach, dokumentach archiwalnych i dawnych przyborach szkolnych 95 lat górnosuskiej placówki był najbardziej uroczystym momentem jubileuszowego roku szkolnego 2025/2026. Natomiast wiosną będzie miało miejsce jeszcze jedno ważne wydarzenie. Pod stojący przed szkołą kamień, który został wykopany, kiedy budowano fundamenty budynku tzw. żółtej szkoły, zostanie umieszczona kapsuła czasu. Tego samego dnia zostaną posadzone również trzy drzewa pamięci.