Jaka była pani pierwsza kolęda, której nauczyła się w dzieciństwie?
– Nie pamiętam, która była pierwsza, śpiew natomiast towarzyszył nam w domu od najmłodszych lat. Moja mama pięknie śpiewała, a także recytowała nam z pamięci wiersze polskich poetów, m.in. Marii Konopnickiej. Pochodzę z Bystrej koło Bielska, mam siedmioro rodzeństwa, z czego jedna z sióstr zmarła. Jestem najmłodszą córką i mam jeszcze młodszego brata Piotra. Starszy brat Bogusław jest szczególnie utalentowany muzycznie, od najmłodszych lat uczył się gry na akordeonie. Ja grałam na gitarze. We dwójkę śpiewaliśmy na głosy. Oczywiście śpiew towarzyszył nam także w przedszkolu, w szkole, w grupach parafialnych przy kościele w Bystrej Śląskiej, gdzie przygotowywaliśmy tematyczne misteria słowno-muzyczne, wystawiane m.in. w Wigilię przed pasterką.

Jak wyglądał w tamtych czasach wieczór wigilijny w pani domu rodzinnym i jak dziś wygląda?
– Teraz mieszkam w Cieszynie, ale Wigilię zawsze spędzam z najbliższymi w domu rodzinnym w Bystrej. Tradycje pielęgnujemy do dziś. Mam dużą rodzinę, której członkowie mieszkają nie tylko w Polsce, ale także za granicą, m.in. we Włoszech, Norwegii czy Anglii. Dziś, gdy moje starsze rodzeństwo założyło własne rodziny, wigilijne wieczerze często spędzamy w gronie najbliższych. Staramy się jednak wszyscy nawzajem odwiedzać, zwłaszcza w okresie świątecznym. W Wigilię zapalamy świecę pokoju i miłości, wspominając tych, którzy odeszli i tych, którzy są daleko. Czytamy Ewangelię o narodzeniu Chrystusa, dzielimy się opłatkiem – znak