– Rodzina szlachecka Seegerów przekazała teren pod budowę, a prosty lud zobowiązał się do jej sfinansowania, a także m.in. do utrzymywania pastora. Wybudowanie kościoła nie było łatwe, jako że urzędy starały się komplikować i przerywać przebieg prac. Także po ich zakończeniu problemy nie ustawały, co z kolei wiązało się z częstą wymianą pastorów – wyjaśnia prezbiter błędowickiej parafii ŚKEAW, historyk Daniel Parchanský. Ostatecznie prace zakończono w 1783 roku.

Poświęcony na Bartłomieja
Początek XIX wieku nie przyniósł spokoju miejscowemu zborowi ze względu na epidemie, powódź i wojny napoleońskie. Największy rozkwit nastąpił dopiero w jego połowie. Wtedy błędowicka wspólnota ewangelicka urosła w potęgę i liczyła 10 tys. dusz. Wybudowano drugie piętro balkonów, plebanię i szkołę ewangelicką, a w 1853 roku, po wprowadzeniu w cesarstwie