Przejście na emeryturę to koniec drogi zawodowej. Ja zapytam o początek. Jak została pani dyrektorką?

– To był 2009 rok, gdy dyrektor Bogusław Słowioczek przechodził na emeryturę. Zaczęto rozmyślać, kto będzie jego następcą. Zwrócili się do mnie rodzice i to był najważniejszy impuls, choć kochałam swoją pracę nauczyciela. Lubiłam być w klasie, uczyć, organizować wycieczki, przedstawienia, imprezy. Czułam się w tym naprawdę dobrze. Rodzice prosili mnie jednak, żebym stanęła do konkursu. Mówiłam, że to dla mnie wielkie wyzwanie i nie wiem, czy mu podołam. Miałam obawy związane z kierowaniem placówką. Bo bycie dyrektorem nie oznacza tylko kierowania nauczycielami i pracy z dziećmi. To przede wszystkim troska o wszystko to, co jest wokół – o budynek, o projekty, o współpracę z instytucjami i środowiskiem lokalnym. Ale w końcu zgodziłam się. I tak rozpoczęła się ta wymagająca, ale ważna dla mnie zawodowa przygoda.

– Może przyszło mi to łatwiej niż się spodziewałam? Miałam tu wspaniały zespół. Nie byłam sama – zawsze byli wokół mnie ludzie, którzy mnie wspierali, pomagali i służyli dobrą radą. Dzięki nim wiele spraw, które początkowo wydawały się trudne, okazywało się możliwych do zrealizowania.

– Te 18 lat minęło bar