Biorąc pod uwagę, że w XVII wieku nazwisko Ostruszka dość często pojawia się w Lesznej Górnej, przypuszczalnie stamtąd pochodziły linie rodu osiadłe w innych miejscowościach.

Leśniczy w służbie Goczałkowskich
U schyłku XVII wieku wójtem Lesznej Górnej był Jerzy Ostruszka, żonaty z Zuzanną, z którą miał synów Jakuba (ur. 1678) i Jana (ur. 1685) oraz córki Ewę (1683-1688?) i Marię (ur. 1688).
Jakub Ostruszka (ur. 1678) lojalnie służył panom Goczałkowskim. 1 maja 1705 roku Adam Wacław Goczałkowski z Goczałkowic, właściciel Dzięgielowa, Lesznej Górnej i Nydku, wystawił dokument, na mocy którego zwolnił z poddaństwa Jakuba Ostruszkę, leśniczego w Lesznej, w uznaniu za to, że wiernie służył jemu i jego zmarłej matce. Goczałkowski postawił jednak warunek, że Ostruszka ma pozostawać w jego służbie do śmierci. Żona i dzieci Ostruszki zostały uwolnione z poddaństwa i mogły wedle własnego życzenia opuścić wioskę albo zostać na gruncie w Lesznej Górnej nr 42, który został zwolniony z wszelkich powinności.
Ostruszka wolał pozostać w rodzinnych stronach, później był ekonomem Goczałkowskich w Dzięgielowie. Zmarł w 1758 roku i został pochowany w kościele w Lesznej Górnej. Żoną Jakuba była poślubiona w 1700 roku Anna Baran (albo Baranek), z którego to małżeństwa pochodzili: Ewa (ur. 1703), Jerzy (ur. 1705), Jan (ur. 1707), Anna (ur. 1709, po mężu Morys), Zuzanna (ur. 1711), Maria (ur. 1713) i Andrzej Marcin (1720-1725).

Właściciele gruntów w Lesznej GÃ