Środa

Zostawiam za rufą Kut. Kamienne domy Visu stają się coraz mniej wyraźne. Nad grzbietem wyspy poranne światło maluje barwny krajobraz. Z samego rana bezwietrzna pogoda nie sprzyja żeglarzom, ale według prognoz już po godzinie ósmej ma się pojawić lekki mistral. Mam więc nadzieję, że do wybrzeży Korčuli dopłynę pod pełnymi żaglami. Przede mną Vela Luka — miejscowość schowana na końcu długiej zachodniej zatoki, która nie próbuje zachwycić od pierwszego spojrzenia – trochę na uboczu, pełna tajemnic. Doskonale wiem, że prawdziwe piękno tej zatoki ukryte jest w środku... trzeba wspiąć się do jaskini, pochylić głowę nad kamienną mozaiką, a wieczorem wsłuchać się w głos pieśniarza.

Muzyczne ślady zatoki

Od wyjścia z portu towarzyszą nam mewy. Czasami siadają na wodzie, niekiedy przysiadają na pokładzie jachtu. Próbuję odczytać ich myśli. Mam wrażenie, że o morzu wiedzą więcej niż człowiek. Oliver Dragojević w utworze „Galeb i ja” – „Mewa i ja” śpiewał...
„Na osami pokraj mora, nad pučinom tebe gledat´” - „W samotności, na krawędzi morza, patrzeć na ciebie ponad otwartą tonią”.                         
Wykonawca: Oliver Drago